Onze achtergronden

Met een paar zeldzame uitzonderingen (…) vormen de sportverslaggevers een soort botte hersenloze subkultuur van fascistische dronkelappen die alleen maar tot taak hebben om te publiceren en te verkopen wat de sportredacteur van hen verlangt.

Dat is een aardige manier om je boterham te verdienen, want het houdt je aan het werk en vereist totaal geen geestelijke inspanning. Het sukses van de sportverslaggever is verzekerd als hij: (1) alles blindelings gelooft wat hem verteld wordt door de trainers, publiciteitsmensen, geldwolven en andere 'officiële woordvoerders' van de baas die zorgt dat er gratis gezopen kan worden… en (2) in het bezit is van Roget's Thesaurus, om te vermijden dat hij in één en dezelfde alinea tweemaal dezelfde werkwoorden en bijvoegelijke naamwoorden gebruikt.

Zelfs een sportredacteur zou bijvoorbeeld wel eens kunnen merken dat er iets mis is met een artikel waar in staat: "De met haarscherpe precisie beukende stormram van de Miami Dolphins heeft de Washington Redskins vandaag kompleet in elkaar gebeukt door met de ene haarscherp beukende stormram na de andere door het midden te rammen, afgewisseld met haarscherpe passes voor de strakke en veelvuldige, beukende stormaanvallen over beide vleugels…"

Precies. Dat was nu het geniale van Grantland Rice. Hij had altijd een synoniemenwoordenboek op zakformaat bij zich, zodat 'De donderende hoefslagen van de vier ruiters' nooit meer dan één keer in dezelfde alinea weerklonken, en de 'Granietgrijze hemel' bij de start een 'kille sombere schemering' werd op het laatste rechte stuk van zijn hartverscheurende, zenuwslopende artikelen…

Hunter S. Thompson, 'Angst en Walging in Amerika'



Terug