Indymedia beschuldigd van antisemitisme

'Het linkse web indymedia.nl plaatst geregeld antisemitische teksten. Die site lijkt soms wel een openbaar urinoir'. Met dit groot gezette bijschrift probeerde de Volkskrant van 3 april lezers te trekken voor een artikel over toenemend antisemitisme op het internet. In het artikel wordt vervolgens uitgebreid ingegaan op onveiligheidsgevoelens onder joodse inwoners van Nederland.

De uitspraak over indymedia.nl, opgetekend uit de mond van een medewerker van het Meldpunt Discriminatie Internet, wordt op geen enkele wijze onderbouwd. Momenteel zijn er op indymedia.nl ook geen antisemitische teksten te vinden. Waarom komt een landelijke krant met zo'n zware beschuldiging?

door Pieter Cornelissen

Netwerk

Indymedia is een open publishing site waarop iedereen zijn berichten, actieverslagen of mening kan posten. Het is inmiddels een wereldwijd netwerk met lokaal en thematisch ingerichte informatie die je niet op CNN aantreft.

Indymedia.nl ging in 2001 van start en in de zomer van 2002 verschenen de eerste berichten over vermeende antisemitische postings (geposte berichten) op de site. Kort daarop veranderde het redactionele beleid van de site en werd er een duidelijker en actiever redactioneel beleid gevoerd.

Volgens indymedia.nl kwam dit vooral door schendingen van copyright en door de juridische onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid voor uitingen op websites. Niet door de beschuldigingen van antisemitisme.

Deze beschuldigingen kwamen van twee kanten. De publicist Peter Zegers beet in onder meer het 'vakblad voor antifascisten' Alert en in publicaties van de Fabel van de Illegaal de spits af. Zijn beschuldigingen werden echter nauwelijks opgepikt, al reageerde indymedia.nl er uiteindelijk wel op.

Het is ook lastig om te reageren op de beschuldigingen van Zegers omdat hij selectief om gaat met postings en een onduidelijke en erg ruime definitie van antisemitisme hanteert. Zo vindt hij kritiek op de staat Israël al getuigen van antisemitisme. Aangezien indymedia een podium wil zijn en blijven voor onder meer de Palestijnse vrijheidsstrijd, valt aan de door Zegers uitgesproken eis om kritiek op Israël achterwege te laten nauwelijks te voldoen.

Aangifte

Na Zegers kwam het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) met beschuldigingen. Het MDI beschouwt zichzelf als het antidiscriminatiebureau voor de 'regio internet'. Het zoekt middels zoektermen op allerlei sites naar discriminerende uitingen. Wanneer het iets aantreft, neemt het MDI naar eigen zeggen contact op met betreffende sitebeheerder met het verzoek de gewraakte posting te verwijderen. Wordt hier geen gevolg aan gegeven dan wordt er aangifte gedaan bij het openbaar ministerie.

Kort nadat Zegers indymedia.nl van antisemitisme beschuldigde, deed het MDI eind 2002 dan ook aangifte. Volgens indymedia.nl zonder eerst met hen te overleggen. MDI-woordvoerder Ronald Eissens geeft als reden hiervoor aan dat indymedia in zijn ogen 'hardleers' is.

In zijn columns in Alert omschrijft Eissens de discriminerende sites en berichten als 'antisemitisch vuil' en 'modderpoelen'. Hij geeft aan dat indymedia.nl te weinig van dit soort berichten verwijdert, zonder hiervoor criteria te noemen. Volgens de taakopdracht van het MDI zou het om racistische uitingen moeten gaan die strafbaar zijn in Nederland. Maar volgens indymedia.nl worden dat soort uitingen al vanaf het begin verwijderd.

Volgens Eissens gaat indymedia.nl mee in de "alles moet maar gezegd kunnen worden gekte" in Nederland. Hij noemt hier de bijbehorende uitingen overigens niet. Dit lijkt een bewuste keuze van Eissens te zijn, ook bij verdere commentaren blijft het bij kwalificaties van sites.

Nu wil ik best geloven dat het er op de extreem-rechts georiënteerde site 'polinco' het er heel erg fout aan toe gaat, maar Eissens geeft op geen enkele manier aan wat fout is. Welke van de wetsartikelen worden overtreden? Waar legt het MDI z'n grenzen? Op de site van het MDI vind je alleen een technische handleiding voor het verwijderen van website postings en usenet artikelen en een link met internationale jurisprudentie.

Deze 'diffuse' positie van het MDI geeft het meldpunt nogal wat macht. Het zou er ook toe kunnen leiden dat beheerders van een site extra alert zijn op postings over Israël en zo tot een zeker mate van zelfcensuur over gaan.

Links

Volgen Robin en Clara, medewerkers van indymedia.nl, leiden de activiteiten van het MDI in elk geval niet echt tot zelfcensuur op hun site. Er wordt wel gekeken naar de inhoud van postings, al was het maar om copyright problemen te voorkomen. Indymedia.nl heeft eigen, duidelijke geformuleerde opvattingen over discriminatie die verder gaan dan wat er in wet en jurisprudentie wordt geëist.

Wat indymedia niet doet is die eigen afspraken en regels aanpassen op verzoek van het MDI of andere partijen, en daar ligt voor het MDI waarschijnlijk het probleem. Bovendien is indymedia.nl behoorlijk links georiënteerd. Uit de stukjes van Eissens in Alert valt af te leiden dat het hem specifiek gaat om het ten voorbeeld stellen van indymedia omdat volgens hem linkse mensen het idee hebben dat strafbare uitingen (die hij ook daar niet onderbouwt) niet strafbaar zijn als het om 'linkse' strafbare uitingen gaat. Eissens heeft blijkbaar iets tegen de linkse kerk. Waar hebben we dat eerder gehoord?

Indymedia.nl is een Do It Yourself vorm van activisme bij uitstek. Bij beschuldigingen van antisemitisme moet worden bedacht dat iedere gebruiker en lezer daar zelf bij is, er is geen redactie die thematisch sturing geeft zoals de redactie van, pakweg, Ravage.

Het is ook een betrekkelijk massaal gebruikt en gelezen instrument. Inymedia.nl heeft door het format en de gebruiksvriendelijkheid het potentieel om uit te groeien tot een echt activistisch massamedium, een medium met invloed. En een medium waarbij, om Baudrillard te parafraseren, de massa niet zwijgt maar deelneemt.

Juist daarom is het zo kwalijk dat het medium door middel van achterhaalde beschuldigingen als het ware tussen aanhalingstekens wordt gezet. Voor activisten zal het niet veel uitmaken maar juist voor een groter publiek blijft er iets van 'was daar niet iets mee?' hangen.



Terug