Nieuwe Revu weer eens extreem!

Het weekblad Nieuwe Revu plaatste in nummer 10 (26 februari t/m 5 maart, 2003) het artikel: ‘Extreem rechts is terug’, naar aanleiding van een voorval op een middelbare school in Landgraaf, Limburg. De school verbood jongeren kledingstukken van het merk Lonsdale te dragen, omdat het associaties zou oproepen met extreem rechts. Dit artikel was vervolgens aanleiding voor de politie een tweetal jongemannen van 15 en 18 jaar aan te houden (zie rubriek ‘Wat niet mocht’ van dit nummer) Hoe ver mogen de media gaan in het publiceren van aanstootgevende artikelen?

door Eefje Janssen


Waarom zou de Nieuwe Revu een dergelijk artikel over extreem rechtse jongeren plaatsen? Wordt de redactie gedreven door sensatielust en geeft ze op deze manier even een snelle impuls aan de verkoop van haar eigen blad. Extremisme trekt aandacht, dat bleek wel na het uitkomen van dit nummer. Of zou de redactie gedacht hebben dat het Nederlandse volk op de hoogte gesteld dient te worden van de extreem denkenden onder ons. Aangezien het artikel vijf pagina’s telt zal de redactie van de Nieuwe Revu de inhoud zeker niet onbelangrijk gevonden hebben.

Er is in het artikel vooral veel geciteerd: “De situatie in Nederland nu is net als in Duitsland voor de Tweede Wereldoorlog. Toen waren er veel te veel joden en wat Hitler heeft gedaan was de enige oplossing. Ook nu is dat de enige manier om van de buitenlanders af te komen”. Dit citaat (Menno, 18 jaar) zet de toon van het artikel: er zijn daadwerkelijk jongeren in Nederland die totaal geen benul hebben van wat ze zeggen en de capaciteit om na te denken nog niet eigen hebben gemaakt. Daar word je na het lezen van dit artikel toch wel plotsklaps bewust van. Zo is het ook interessant te lezen dat er zowaar nog scholen bestaan die het verbieden van kledingstukken de normaalste zaak van de wereld vinden. Eerst waren het de hoofddoekjes, nu weer de truien van het merk Lonsdale, omdat dit merk een verwijzing naar de NSDAP van Hitler zou zijn.

De politie achtte het noodzakelijk de twee jongens die in dit artikel hun mening uiten op te pakken en misschien zelfs te vervolgen. De vraag of dit terecht is laat ik hier in het midden. Er mag geen twijfel over bestaan dat de uitspraken in het artikel aanstootgevend zijn en er vooral niet om liegen: er zijn jongeren die zonder enige nuance verklaren een aantal medebewoners liever in de Noordzee te zien verdwijnen, dan er mee samen te willen leven. Maar het is zeker zo noodzakelijk dat de Nederlandse bevolking hiervan op de hoogte wordt gesteld. Is het namelijk ook niet dermate beangstigend je te realiseren dat er ouders in Nederland zijn die dergelijke extreem rechtse gedachten van hun kinderen niet veroordelen. Menno: “Mijn ouders accepteren mij zoals ik ben en ze weten dat het weinig zin heeft mij iets te verbieden, want ik doe het wel achter hun rug om. Alleen als ik keiharde skinheadmuziek draai, roept mijn vader dat het zachter moet. Hij is bang dat de buren het horen”. Dit citaat is een antwoord op de vraag wat zijn ouders ervan vinden dat zijn hele kamer vol hangt met posters van Hitler en hakenkruizen. Er is een hoop mis in Nederland, daarvan heeft de Nieuwe Revu mij in ieder geval op de hoogte gebracht...



Terug