Politiek scoort!

In 1998 was ik een curiositeit. Er waren weinig mensen te vinden met wie ik de verkiezingsdebatten op de televisie kon bespreken. Ik voelde me alleen tijdens een verkiezingsstrijd die niemand interessant scheen te vinden. Pim Fortuyn heeft ervoor gezorgd dat ik me bij de verkiezingen van 2002 niet meer alleen hoefde te voelen. Plotseling vond ik gespreksgenoten om de politieke standpunten te bespreken en vonden mensen de verkiezingen belangrijk en in het extreemste geval interessant. Voor televisiemakers was dit een geschenk uit de hemel. Nu konden ze door simpelweg de actualiteit uit te zenden kijkers trekken en kon zelfs Nederland 3 scoren. In Hilversum moeten ze gejuicht hebben toen het kabinet na 87 dagen viel en er weer een televisiefestijn kon beginnen. Dit maal werd alles nog grootser aangepakt dan bij de verkiezingen in mei. Tijdens de drie weken die de campagne duurde, kon televisiekijkend Nederland op meerdere netten avond na avond, uur na uur Wouter, JP, Jan en de rest bekijken. In de Volkskrant verkondigde Rick Nieman al trots dat Nederland nu echt een mediacratie is. Voor iemand die in 1998 al smachtte naar meer aandacht voor de verkiezingen was het dan ook een zegen om de zaterdag voor de verkiezingen niet thuis te blijven en de hele dag alle lijsttrekkers nogmaals op TV te aanschouwen.

door Nynke Vlieger

Op 18 januari begon mijn dag om 11 uur. Terwijl ik brunchte, kon ik genieten van het debat tussen de SP, Groen Links, de ChristenUnie en Leefbaar Nederland bij het Trosprogramma Kamerbreed. Ik had nauwelijks tijd de speerpunten van de lijsttrekkers te laten bezinken, want om 13 uur begon op RTL5 de herhaling van Barend & Van Dorp waar Ayaan Hirsi Ali en Femke Halsema met Beau van Erven Dorens nog eens hun standpunten omtrent de integratie van moslims doornamen. Tussendoor moest ik wel nog even zappen naar Man bijt Hond om te zien hoe Winnie de Jong haar bord boerenkool opat terwijl zij vertelde over haar ontberingen tijdens haar campagne. Op AT5, de lokale Amsterdamse zender kon ik zien hoe Thom de Graaf een school verfde en Johan Vlemminx uitlegde hoe belangrijk een minister van Feest is (want de politiek moet vrolijker). Dit was ik natuurlijk niet met meneer Vlemminx eens, want ik werd al erg blij van al die vervende en etende lijsttrekkers. Om half drie kreeg ik op Nederland 3 met het VPRO programma Andere Tijden inzicht in die andere periode, toen verkiezingen populair waren om te volgen, met een special over de verkiezingscampagne van D´66 in 1972. Dit programma werd ingeleid door een van Freek´s jolige analyses van de huidige verkiezingen in zijn Stemming van de Week.

Rond etenstijd begon ik het moeilijk te krijgen. Plotseling waren er op meerdere zenders tegelijk lijsttrekkers te bekijken, analyses over lijsttrekkers te horen en peilingen over mogelijke verkiezingsuitslagen te bewonderen. Ik werd gedwongen te zappen van het NOS Journaal, naar het RTL Nieuws naar 2 Vandaag. De lijsttrekkers waren weer in vorm, de analyses waren scherp en niet zo vernieuwend. De peilingen waren spannend, want wie zou de grootste worden en vooral wie krijgt er gelijk, Buro Interview, Nipo of toch Mr Statistic Maurice de Hond? De spanning werd mij bijna teveel. Gelukkig kon ik om half negen even bijkomen en slechts luisteren naar de wijsheden van Frits Bolkenstein bij Knevel op Zaterdag. Toen zelfs dat me teveel werd, kon ik nog even kijken hoe JP en Jan de kandidaten van het RTL4 programma Idols tips gaven. De ontspanning deed mij goed, zodat ik om 22 uur de eindsprint aankon. Het was wel weer schipperen tussen RTL4 en Nederland 3. Op de eerste zender bespraken Barend & Van Dorp met Jeltje van Nieuwenhoven, Joop Wijn en acteur Daan Schuurmans de politieke issues, terwijl op het andere net in het programma Nederland Kiest JP en Gerrit onder leiding van Felix Rottenberg en Mathijs van Nieuwkerken debatteerden. In Hart van Nederland op SBS6 maakte Wouter Bos nog even zijn opwachting, waarna ik niet meer kon.

Het was genoeg. Om twaalf uur lang te horen over moslims die weigeren Nederlands te leren en de vele bezuinigingen die nu in deze zware economische tijden genomen moeten worden, was meer dan voldoende. Ik had het gehad met Wouter die meerdere malen bleef benadrukken dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moesten dragen, terwijl Femke en Jan heftig bleven knikken. Ik wilde JP niet meer horen zeggen dat voor hem de agenda van de toekomst zo belangrijk was, wat ik hem op deze zaterdag letterlijk 23 keer heb horen zeggen. Ook hoefde ik niet meer van Gerrit te horen dat hij zeker wist dat de PvdA hetzelfde geld twee keer uitgaf. Eerlijk gezegd begon ik stiekem weer terug te verlangen naar 1998 toen ik nog thuis bleef voor NOVA.

De vraag is of er bij de volgende verkiezingen (wie weet, misschien al heel snel) weer zoveel media-aandacht zal zijn. Uit een onderzoek gedaan door het SBS6 programma Ben jij mijn stem waard? bleek uit een peiling van Maurice de Hond dat 57% van de mensen vonden dat er teveel aandacht op televisie was voor de campagnes. Na een dag intens TV kijken, sluit ik mij tot mijn eigen grote verbazing aan bij deze 57%. Laten we afspreken dat voor de volgende verkiezingen, tien keer dezelfde standpunten horen voor stemmend Nederland ook wel voldoende is.





Terug