Taarters Fortuyn veroordeeld wegens openbare geweldpleging

door Martin Hulsing

Op 14 oktober heeft de Haagse politierechter het trio dat verdacht werd van het taarten van Pim Fortuyn veroordeeld tot 500 euro boete wegens "openbare geweldpleging". De pers was massaal op komen draven, maar tot hun grote teleurstelling waren de verdachten zelf niet aanwezig.

Tijdens de rechtszaak werd het effect van de foutieve verslaggeving direct duidelijk. De aanklager haalde de media aan om de dubieuze samenstelling van de taart te benadrukken. Hij kon kiezen uit verschillende smaken: poep (De Volkskrant), braaksel (De Telegraaf) en kippenstront (Algemeen Dagblad). Andere media hadden de keuze gemaakt uit een of meerdere van deze bestanddelen.1 Geen van hen had enig bewijs hiervoor. Zo ook de aanklager niet en de Haagse politierechter veegde de beweringen eenvoudigweg van tafel.

Pas na de moord op Fortuyn besloot justitie om deze zaak te vervolgen. Met informatie van de AIVD (de voormalige BVD) werden de drie verdachten ruim een week later van hun bed gelicht door een speciaal arrestatieteam. Hoewel justitie na drie dagen kwam met de verklaring dat er geen verband was met de moord op Fortuyn, draaiden de media al op volle toeren. Met name De Telegraaf ging zich ernstig te buiten. Extra! besloot om in beweging te komen via een persbericht met het verzoek om de leugens te rectificeren. Slechts twee van de tientallen media die we het bericht stuurden, wilden het plaatsen: Het Parool en Milieudefensie.2

De verwachting was dan ook dat met deze rechtszaak nogmaals het gehele circus zou worden afgedraaid. Dat viel mee. Hoewel cameraploegen, radio en krant ruim vertegenwoordigd waren, was de verslaggeving een stuk kalmer dan de voorafgaande keren. Er valt zelfs op te merken dat de verslaggeving van De Telegraaf ditmaal verreweg het beste was. Er was een uitgebreid verslag, met een alleraardigste foto van de "vrienden van de taartgooiers" die na de rechtszitting laten zien dat taartgooien niet zo ernstig is. Bovendien wordt helder en duidelijk de punten van aanklager en verdediging naar voren gebracht: "Ook de suggestie dat in de taarten uitwerpselen en ander smerigs en bijtends was verwerkt, verwees zij naar het rijk der fabelen." Dit in tegenstelling tot Trouw, bijvoorbeeld, die de samenstelling nog steeds als "onduidelijk" betitelt, ondanks dat er "weinig harde informatie" is.3

De uitspraak van de rechter mag evenwel opmerkelijk heten. Tijdens de rechtszaak werden de televisiebeelden getoond waarin Fortuyn zei dat het geen pijn deed, dat het "niets ernstigs" was: "Je kunt erom lachen". De rechter oordeelde evenwel dat er sprake was van "openbare geweldpleging". In zijn vonnis lichtte hij toe dat de "integriteit" van Fortuyn was aangetast, "zijn ego, noem het de man zijn eer."

De rechter heeft een probleem. In principe is het zo dat veroordeling alleen mogelijk is voor delicten die omschreven staan in het Wetboek van Strafrecht. Maar zolang de Tweede Kamer hierover geen wet heeft aangenomen, is het niet strafbaar. Wat de rechter in dit geval heeft gedaan is een bestaand delict dusdanig oprekken dat het taarten daar binnen valt. "Openbare geweldspleging" is zeker gezien zijn toelichting bij het vonnis heel erg vreemd. Voor de hand zou liggen als hij daarvoor zou snuffelen in de wetsbepalingen omtrent smaad en belediging. Maar dan nog. Zoals de befaamde Belgische taarter Noël Godin, die ter ondersteuning bij het proces aanwezig was, zei: "Voor problemen met het ego, moet men bij een psychiater zijn. Niet bij de rechtbank."

Hyper-Noten

1  Extra! nummer 8, 29 maart 2002
2  Extra! nummer 10, 28 juni 2002
3  "Taartgooiers Fortuyn beboet", De Telegraaf, 15-10-2002; "Boete voor taartgooiers wijlen Pim Fortuyn", Trouw, 15-10-2002.

De Volkskeuken

Nu het met onze economie de afgelopen maanden niet zo goed gaat, hoor je overal sombere woorden als een stapje terug doen en de broekriem weer aanhalen. Ook in de keuken moet bezuinigd worden, zeker nu sinds de invoering van de euro boodschappen doen een flink stuk duurder is geworden. Dit is ook te zien op straat waar de rode Dirk-tas steeds dominanter aanwijzig lijkt te zijn. Zuinig zijn is in. Zelfs yuppen durven in het openbaar tegen elkaar op te scheppen over de koopjes die ze bij de Aldi hebben gescoord. De Extra!-kookredactie is zich zeer bewust van deze problemen, maar weet ook dat lekker eten helemaal niet duur hoeft te zijn. Koken zoals moeder, dat is toch je ware. Na enig speurwerk kregen we via de electronische tamtam het recept van deze, met recht historisch te noemen taart toegestuurd.

To: redactie@extra-media.nl
From: Biologische Bakkers Brigade
Subject: Recept taart

Hoi Martin,

We hadden ons eigenlijk voorgenomen het recept geheim te houden. We hopen ooit nog om als de vrede over de hele aarde is gekomen, ons terug te trekken in een rustig bestaan als banketbakkers. Dat zal echter nog wel een tijdje duren en zoals je weet dragen ook wij de persvrijheid hoog in het vaandel. Maar goed. Ik zal je niet langer in spanning houden. (Kan desgewenst ook ingezet worden als culinair-actiemiddel, maar wees altijd zorgvuldig met het te kiezen doel.)

Veel liefs en eet smakelijk,

de koks.


 

Bosbessen-kersen vanilletaart

Traditioneel gebak met veganistische inslag.

Ingrediënten:

500 gram bloem
drie deciliter water
pakje soja-vanillevla
kersen gelei
half pond bosbessen

Bereidwijze:

Men neme een beetje bloem en vermengen dit met het water net zolang tot er een gladde en kneedbare eenheid onstaat. Zorg dat er geen klonten zijn. Warm de oven voor op 220 graden. Het deeg plaatse men in een bakblik met een opstaande rand zodat het de vulling kan houden. Wanneer de oven op temperatuur is kan men het deeg in de oven plaatsen. Na drie kwartier is het klaar voor de vulling.

De soja-vulling verspreidde men gelijkmatig over het oppervlak. Om de taart af te maken brengt men de kersengelei en bosbessen aan. Het geheel is nu klaar om gegeten te worden. Een lust voor het oog en voor de echte fijnproever.



Terug