Mega anti-oorlogdemonstratie in Londen

400.000 demonstranten, Britse journalisten onder druk

Engeland rommelt. Als schoothondje van de Verenigde Staten krijgt Tony Blair steeds meer te maken met weerstand. Blair wordt door intellectuelen graag bewierrookt als "visionair wereldleider", maar het wordt steeds duidelijker dat "New Labour" veel gescheer en weinig wol is. De Stop the War Coalition bundelde het breed gedragen verzet tegen de op handen zijnde Amerikaanse aanval op Irak; bestaande uit socialisten, liberalen, pacifisten en Moslimgroepen. Voor de demonstratie op zaterdag 28 september werden er zo'n 200.000 mensen verwacht. Deze verwachting van de organisatoren moest echter naar boven toe worden bijgesteld.

door Martin Hulsing

Er gebeurt veel in Engeland. De stemming is zó opgefokt, dat zelfs een grote hoeveelheid Britten met conservatieve en a-politieke inslag zich aansloot bij de manifestatie. Een week voor de demonstratie had de transatlantische spreekbuis Tony Blair een boekje opengedaan over het gevaar Irak. Het Blair-dossier zat overduidelijk zó vol met halve waarheden dat zelfs onze eigen Volkskrant het moeilijk te verteren vond. In Engeland wijdde de Londense tabloid de Daily Mirror acht pagina's aan het fileren van de propagandapraatjes van Der Tony. Dit was niet de eerste keer voor de Daily Mirror. De krant heeft vanaf 9-11 een andere koers ingeslagen met een keur aan kritische artikelen over het beleid van de regering-Blair. Dit in tegenstelling tot de andere tabloids en de 'beschaafde' nieuwsmakers in Engeland.

De opkomst bij de demonstratie was buitengewoon groot. Volgens Murdoch's Sky TV waren er 400.000 demonstranten, de Ierse radio benadrukte dat de opkomst een half miljoen bedroeg, Channel 5 News hield het op meer dan een kwart miljoen en de BBC gaf het politiecijfer van 150.000.

Over de berichtgeving van de BBC is nog een pikant detail te melden. Bij de Britse vakbond van journalisten (NUJ) waren er een klachten binnengekomen van leden die onder druk waren gezet om geen verslag te doen van "anti-oorlogactiviteiten." Zelfs een aantal BBC journalisten (Oh dear!) hadden van hun leidinggevenden te horen gekregen dat het "politiek bevooroordeeld" zou zijn om te berichten over de anti-oorlog gebeurtenissen.

De Britse journalistenvakbond heeft zich uitgesproken tegen de aanval op Irak. "Juist wij hebben een groot belang om ons uit te spreken tegen een gevaarlijk militair avontuur," sprak Jeremy Dear, voorzitter van de NUJ."Niet alleen als burgers, maar ook als journalisten die zich zorgen maken over de wijze waarop de media worden gebruikt om de roep om oorlog aan te zwengelen." Journalisten van de vakbond komen eveneens op voor de rechten van de Palestijnen: "Met name komen we op voor de Palestijnse journalisten in hun strijd om te kunnen werken en overleven."

De verslaggeving in de Nederlandse media over de demonstratie was teleurstellend: hier en daar een verdwaalde alinea over het gerommel in de Labour-partij of een foto met onderschrift. Er waren geen samenhangende achtergronden over hoe het mogelijk is dat er honderdduizenden mensen zich tegen een oorlog keren én tegen de Grote Roerganger van de moderne sociaal-democratie. Er is de afgelopen jaren een hoop geschreven over "New Labour". Er moet toch één Nederlandse journalist zijn die met stomheid is geslagen over de grote hoeveelheid verzet tegen het Lichtend Voorbeeld aan gene zijde van de Noordzee: Zijn ze helemaal gek geworden in Engeland. Wat gebeurt daar allemaal? Niets van dit alles.

Geen woord over de Daily Mirror en geen woord over journalisten die onder druk worden gezet om Blair na te praten. Beter is het om dit alles maar te negeren. Wanneer zullen de Nederlandse journalisten van hogerhand op hun vingers worden getikt wegens "politieke bevooroordeeldheid." Wat moet er gebeuren voordat de Nederlandse Vereniging van Journalisten zich zal laten verleiden tot politieke uitspraken. Er zal nog heel wat water door de Rijn stromen...

In het 'beschaafde' Nederlandse medialandschap wordt het idee gekoesterd dat we objectief moeten blijven. Terecht, nietwaar? Misschien dat ze het zelf als compliment zien, maar objectiviteit betekent niet dat je slaafs alle wijsheden van Bush, Blair en De Hoop Scheffer zonder enige reflectie het land in stuurt en alle alternatieve visies grotendeels wegfiltert. Het is misschien een treurige conclusie, maar de Nederlandse media kunnen in dit opzicht nog een hoop leren van een Britse tabloid.



Terug