Het acht uur journaal

column

Goedenavond. Het was –daar was iedereen het over eens- een indrukwekkende dag. Een dag van rouw en van bezinning maar ook een dag van saamhorigheid. Duizenden Nederlanders gaven blijk van hun grote verbondenheid aan het koningshuis. Hoogwaardigheidsbekleders, maar ook gewone mensen hadden het regelmatig te kwaad tijdens de aangrijpende uitvaartplechtigheid. Een groot man werd begraven, die – zo zei hij eens zelf- zich steeds meer Nederlander was gaan voelen.

We schakelen nu over naar Gerard Arninkhof voor het paleis Noordeinde. Gerard, hoe heb jij deze indrukwekkende dag ervaren?

-Als zeer indrukwekkend, Henny. Zojuist nog zag ik weer een voorbeeld van het hartverwarmend medeleven dat zo vele landgenoten op deze dag hebben getoond. Toen een van de paarden van de uitvaartkoets, die hier op het plein staan opgesteld, begon te briesen, hief een groep oudere vrouwen spontaan het Wilhelmus aan. Een van de oudere vrouwen zei mij: ‘Met onze prins heeft Nederland zijn ziel verloren.’’ En daarmee verwoordde zij een gevoel dat overal heerst. Een andere man vertelde; ‘Zijn dood doet je weer beseffen hoe waardevol het leven eigenlijk is.’ En dit besef, Henny, straalt af van deze gehele indrukwekkende dag, waarin Nederland in grote saamhorigheid rouwde om een groot man.

-Het was dus een indrukwekkende dag, Gerard?

-Zeker, Henny. Zeer indrukwekkend. Zojuist wisselde ik een blik met een van de paarden, die hier op het plein staan opgesteld. En zonder dat we iets tegen elkaar hoefde te zeggen, wisten we; Nederland heeft een groot man verloren. Tijdens de uitvaart kon iedereen ook zien hoezeer de jongens treurden om het verlies van hun vader. Maar tegelijk bleek uit een klein knikje van de kroonprins hoezeer de jongens zich gesteund weten door het medeleven van het volk. Een medeleven dat overweldigend is, maar ook hartverwarmend.

-Was het publiek ook onder de indruk, Gerard?

-Het publiek was ook zeer onder de indruk, Henny. Uit alles bleek hoezeer men zich toch verbonden voelde met ons koningshuis. Zojuist zei een man tegen mij: ‘Zijn dood heeft Nederland weer bij elkaar gebracht.’ Een vrouw, die speciaal voor deze dag helemaal uit Cadier en Keer was gekomen, en die al urenlang in de regen heeft staan wachten om een glimp op te vangen van de prins, verwoordde het aldus: ‘Het is alsof ik mijn vader heb verloren.’ En dit gevoel, Henny, kon vandaag van ieders gezicht afgelezen worden.

-Gerard, bedankt voor dit indrukwekkende verslag van een indrukwekkende dag. Ik kom zo bij je terug, maar eerst kort ander nieuws.

Vanavond vindt in Den Haag een crisisberaad van het kabinet plaats. Bij schermutselingen in de Ivoorkust zijn naar schatting 600 mensen omgekomen. Een bomaanslag in de Israelische havenstad Haifa heeft 36 mensen het leven gekost. Het Israelische leger heeft daarop als represaillemaatregel de Gazastrook gebombardeerd, waarbij naar schatting 58 Palestijnen zijn omgekomen. Volgens een rapport van de wereldgezondheidsorganisatie sterven dagelijks tegen de 100 Afrikanen aan Aids.

-Tot zover kort buitenlands nieuws. Gerard, ben je daar nog? Heb jij deze dag ook als uiterst indrukwekkend ervaren?

Koen Vossen



Terug