Media en de demonstratie 'Stop de Oorlog tegen de Palestijnen' (13 april 2002)

door Jan Moerings

"Een uitbarsting van haat", "Jihad op de Dam", "Amsterdam is niet meer van de joden", "Naar een demonstratie gaan is ook djihad". Zo luiden de koppen op 15 april achtereenvolgend in het Parool, de Telegraaf, het Algemeen Dagblad en Trouw. Hakenkruizen op de Dam, stenen naar het 'joodse' Krasnapolsky, anti-semitische spreekkoren, ja zelfs kinderen met imitatie-kalasjnikovs… Dit alles zou volgens het Parool duiden op "virulent anti-semitisme", niet alleen onder de tientallen Marokkaanse jongeren die op de Dam hardhandig met de ME in aanraking kwamen, maar onder alle demonstranten. "Nederland gedoogt anti-semitisme", stelde het Algemeen Dagblad op 19 april.

De Volkskrant stuurde een stagiair naar de demonstratie omdat men verwachtte dat het aantal mensen niet zo groot zou zijn. Later liet de Volkskrant-ombudsman weten dat de Volkskrant daarmee een fout had begaan. Een goede vraag is wie de andere landelijke dagbladen dan wel naar de demonstratie hebben gestuurd. De berichtgeving over de demonstratie was niet alleen eenzijdig, maar vol met foute gevolgtrekkingen, onderschatting en ontkenning van wat er werkelijk die dag heeft plaatsgevonden.

Wie, waarom en hoeveel mensen waren er tijdens de demonstratie en welke boodschap droeg men uit? Als de media deze vraag enigszins naar waarheid zou hebben beantwoord, zou er een heel ander beeld zijn ontstaan. In ieder geval niet het anti-semitisme en anti-joodse beeld dat de media gecreëerd heeft.

De tienduizend mensen waar de media het over heeft, is een grove onderschatting. Zeker vijfentwintigduizend mensen, jong en oud, man en vrouw, autochtoon en allochtoon, waren naar de Dam gekomen. Zij stonden daar om te protesteren tegen de moorddadige politiek van de Israelische regering en het Israelische leger in de bezette Palestijnse gebieden. Zij stonden daar om te eisen dat de Nederlandse regering actie zou ondernemen - in de vorm van economische sancties en een wapenembargo - tegen de Israelische staatsterreur. Op de Dam waren sprekers van GroenLinks, de Socialistische Partij, D'66, Een Ander Joods Geluid, Vrouwen in het Zwart, het Komitee Marokkaanse Arbeiders Nederland, de Internationale Socialisten en het Nederlands Palestina Komitee. Slechts in het Nos-journaal en de uitzending van Nova op dezelfde avond was een gedeelte van hun toespraken te zien, in de geschreven pers niets…

Nederlandse bijdrage

De organisatie is tegen rascistische uitlatingen, in welke vorm dan ook. Echter het beeld dat tientallen mensen met hakenkruizen en afbeeldingen van Hitler rondliepen vanwege anti-semitische opvattingen, is een vals beeld. Als je spreekt over de vergelijking van davidsterren en swastika's en je bekijkt het koel en zakelijk dan moet je zeggen: wat Israël met de Palestijnen doet verschilt niet veel met wat de Wehrmacht in Rusland met de partizanen deed. Dorfüberholungen noemde men dat: dorpen verwoesten om ze geen onderduikmogelijkheden meer te bieden. Sharon doet op de Westoever precies hetzelfde. Hier betekent het : 'je treedt op als de moffen, dat vinden we lelijk'. Niettemin: het beleid was om bovengenoemde vergelijkingen weg te nemen en dat is ook zo uitgevoerd. Onbedoeld zal dat niet in alle gevallen direct gelukt zijn.

De hoofdzaak was en is o.a. het tot uiting brengen van de gruwelijkheid van inmiddels bijna 35 jaar bezetting en bijna 54 jaar vluchtelingschap zoals in Sabra & Shatila en Jenin en... En het pleiten voor een concrete Nederlandse bijdrage aan een bevrijdingsdag voor de Palestijnen.

Helaas, de media heeft de grootste solidariteitsdemonstratie met de Palestijnen ooit (en ook de grootste demonstratie sinds jaren in Nederland) voor een groot deel weten weg te moffelen in de hoek van het anti-semitisme. Desalniettemin hebben mensen op de Dam en mensen die thuis waren inspiratie opgedaan, hebben ze de kracht van solidariteit gevoeld. En voelden de Palestijnen in de Strook van Gaza en de Westelijke Jordaanoever zich gesterkt door de beelden en verslagen van de demonstratie in Amsterdam.



Terug