Met de Spaanse Slag

Door Kees Stad

Extra! 2 februari 2002. Of het toeval was of niet zullen we misschien nooit te weten komen, maar drie weken voor Het Huwelijk valt de Amsterdamse politie de woningen van gebouw Vrankrijk binnen, die op een steenworp afstand van de Dam liggen. Enkele uren eerder was een activist uit Barcelona gearresteerd, die in Vrankrijk bleek te logeren. Wat volgde, was een verbijsterend staaltje van politie-napapegaaien door de media.

De eerste berichtgeving in de kranten de dag na de politie-inval was zelfs een volstrekte overname van de politieversie. Volgens dat verhaal werd de gearresteerde Spanjaard verdacht van betrokkenheid bij aanslagen door de Baskische terreurbeweging ETA. Het verhaal wordt vervolgens aangedikt; er zouden vermoedens bestaan dat de gearresteerde Spanjaard een buitenlandse infrastructuur voor de ETA aan het opzetten was. Misschien was hij ook wel bezig aanslagen (tijdens het huwelijk?) voor te bereiden. Kortom: reden te over om het pand waar zo iemand logeert op z'n kop te zetten. Bovendien: bij de inval in het pand waren wapens gevonden. Geen echte, maar 'replica's' en dat was ongeveer even erg, zoals in alle kranten te lezen viel. Dat het om een partij aan de wand gespijkerde verstofte waterpistolen ging, werd alleen door het NRC Handelsblad na een paar dagen gerectificeerd. Trouw heeft het zelfs drie weken later nog over het "krakersbolwerk" terwijl de bewoners inmiddels alles gedaan hebben wat ze kunnen bedenken om uit te leggen dat ze al een jaar of tien gewoon huur betalen voor hun woongenot.

Wie even de moeite nam om nauwkeurig de achtergronden van het geval te bekijken - wat helemaal niet zo moeilijk was omdat Spaanse kranten er uitvoerig aandacht aan hadden besteed en Amsterdamse activisten die informatie onmiddellijk aanboden - kon ontdekken dat de hele operatie op flinterdunne bewijsvoering gebaseerd was. De betreffende arrestant uit Barcelona bleek een bekende kraker en zanger van een punkband te zijn. Een man die verdacht werd van ETA-activiteiten zou in een verhoor beweerd hebben dat ze namen van fascisten gekregen hadden van iemand wiens beschrijving overeen zou komen met de Amsterdamse arrestant. Bewoners van Vrankrijk legden bovendien aan de media uit dat hun pand wel de laatste plek was waar je moest gaan logeren als je van plan was terroristische zaken te gaan voorbereiden omdat het door de politie permanent in de gaten werd gehouden. Uitvoerige achtergrondinformatie over deze zaak is te vinden op de Nederlandse Indymedia-website (www.indymedia.nl).

Spaanse kranten als El Mundo en El País bleken veel genuanceerder te berichten over het geval Juan Ramon, dan Nederlandse. Zij relativeerden de hetze tegen de punkzanger, en legden verband met de jacht die er op de kraakbeweging van Barcelona gemaakt wordt. Waarom de nuance in Nederland, dat natuurlijk geen enkele last van ETA-aanslagen heeft, niet mogelijk is, geeft te denken. In de Groene Amsterdammer van 26 januari staat een aardige reconstructie van de hele zaak en ook Parool-columniste Karin Spaink laat op 29 januari door enig eigen nadenken zien wat er eventueel ook aan de hand zou kunnen zijn: Spanje wil voor een naderende Eurotop in eigen land de anti-globalisten een waarschuwing geven en de Nederlandse gemeente wil voor Het Huwelijk maar al te graag een kijkje in Vrankrijk nemen.

Maar Spanje piept, de Nederlandse politie veert op, en de media dekken de zaak gewillig toe. Een win-win-situatie die door de Telegraaf als volgt onder woorden werd gebracht: "Misschien is er wel een wakkere Amsterdamse bestuurder die het krakersbolwerk nu gewoon laat dichttimmeren, in ieder geval tot en met twee februari".



Terug