Redactioneel

Nederland heeft de leeuw niet in zijn hemdje laten staan. De nationale rouw over het overlijden van Marjan, koning der niet opgevreten Afghaanse dieren, is hartverscheurend. Ondanks mond-op-mondbeademing, een elektrische deken en kilo's vers vlees per dag heeft de trotse leeuw niet lang mogen genieten van zijn bevrijding van de Taliban. In de nacht van 28 op 29 januari is hij gestorven.
Boer Khadabaksh in het afgelegen Afghaanse dorpje Bonavash heeft hier geen weet van. Zijn stemming is een beetje bedrukt. In de afgelopen drie weken zijn zijn vrouw en een dochter overleden. Omdat de hulporganisaties het plaatsje maar niet kunnen vinden, eet zijn familie 's avonds een stukje brood gemaakt van vers gras. Veel dorpelingen zijn al van de honger gestorven.
Het gebrek aan aandacht voor de Afghaanse vluchtelingen is vreemd. Je zou toch denken dat het alweer een tijdje geleden is, jaren '80 of zo, dat de Nederlandse burger voor het laatst op zo'n grote schaal uitgeteerde lichamen heeft kunnen zien. Maar vermoedelijk is die leeuw gewoon boeiender dan een paar miljoen stakkers die op de verkeerde plek zijn geboren. En een beschaafd mens kan zich nu eenmaal makkelijker inleven in een leeuw dan in een hoopje hongerende ellende.

Extra! wil er daarom bij onze prins en zijn gemalin voor pleiten om ter ere van Marjan voortaan een schele, gammele leeuw in het Nederlandse wapen te plaatsen.



Terug