Dresden en Hirosjima bleken toch noodzakelijk

Door Patrick Pubben

In bovengenoemde Parool van 6 november 2001 stond ook een artikel van vaste columnist H.W. Sandberg waarin hij drie misverstanden in het denken over oorlogsvoering uit de doeken doet. Hij stelt hierin onder meer dat het onmogelijk is om 'binnen het kader van oorlogsvoering een maximum aan humaniteit te handhaven'. Humanitaire doelen - zoals het staken van bombardementen ten behoeve van gecontroleerde hulpverlening - kunnen het eigen militaire succes vertragen of verhinderen. Dit is een 'strategische en tactische fout.'

Als voorbeelden voor hoe gruwelijk oorlog kan en moet zijn om een uiteindelijke vrede te bewerkstelligen, noemt hij de atoombommen op Hirosjima en Nagasaki en de vernietiging van Dresden… Op zo'n moment dient iedere lezer de telefoon op te pakken en te gaan bellen met het Parool, een SMS-bom op Sandberg! Hij noemt deze massavernietigingen 'toch een wezenlijke bijdrage … aan het bereiken van een humaan doel, namelijk de capitulatie van Duitsland en Japan. Daardoor werden mogelijk honderdduizenden geallieerde levens gespaard en werd de massavernietiging van de Tweede Wereldoorlog beëindigd.'

Duitsland stond in de nacht van 13 op 14 februari 1945, de nacht van het bombardement op Dresden al op het punt in te storten, de stad zat boordevol vluchtelingen en ook na het bombardement waren de eventuele militaire doelen, een spoorwegknooppunt, militaire barakken, reserves voor het Oostfront, een olieopslagplaats, volledig intact. Churchill schrijft in een intern memorandum aan luchtmaarschalk Harris, die het bombardement liet uitvoeren, dat de kwestie van het bombarderen 'simply for the sake of increasing the terror' aan herziening toe is. Inmiddels wordt door historici algemeen aangenomen dat het bombardement van Dresden geen wezenlijke bijdrage vormde aan het beëindigen van de oorlog en dat het meer diende om de oprukkende Russen te laten zien waartoe 'Bomber Command' in staat is, een aspect waarover Harris zelf ook al had geschreven. (zie bijv. www.spartacus.schoolnet.co.uk/2WWdresden.htm

Voor de atoombommen op Japan geldt eenzelfde verhaal, Japan stond kort voor de capitulatie, geallieerde levens stonden nauwelijks nog op het spel en ieder weldenkend en beschaafd mens - aan wie Sandberg appelleert - weet inmiddels dat deze atoombommen flagrante schendingen waren van iedere vorm van oorlogsrecht. Over de frictie tussen humaniteit en oorlog valt het een en ander te zeggen maar om juist Dresden en Hirosjima/Nagasaki aan te voeren als voorbeelden voor hoe ver we moeten gaan om uiteindelijk humanitaire doeleinden te verwezenlijken, geeft blijk van een historisch onbenul dat in de media van 'de beschaafde wereld' tot voor kort niet mogelijk was.





Terug