Israël: geen daden maar woorden

Door Jan Moerings

EXTRA! 2 november 2001. 780 Palestijnen zijn sinds het begin van de Aqsa-Intifada gedood, meer dan 60 van hen zijn buitengerechtelijk geëxecuteerd. Het aantal gewonden onder Palestijnen bedraagt 20.000, waarvan 2.000 blijvend gehandicapt zullen zijn. De economische schade door afsluitingen, belegering van Palestijnse steden en dorpen, vernietiging van 25.000 olijf- en fruitbomen is enorm. Amerikaanse wapens zoals onder meer Black Hawk en Apache helikopters en F16s worden ingezet tegen de Palestijnen.
Sinds de moordaanslag op de ultranationalistische minister van toerisme Rehavam Zeevi op 17 oktober heeft Israël zijn repressie van de Palestijnse bevolking verder opgevoerd; het Israëlische leger heeft delen van autonome Palestijnse steden bezet, meer dan 40 Palestijnen gedood en grote verwoestingen aangericht.
De Amerikaanse regering heeft kritiek geuit op de recente Israëlische invallen maar wie denkt dat de onvoorwaardelijke steun van Amerika voor Israël op het spel staat, heeft het mis.

Ook in 2002 zal de Israëlische repressiemachine gefinancierd worden door Amerika. Op 25 oktober gaf de Amerikaanse senaat zijn goedkeuring aan het jaarlijkse budget voor buitenlandse hulp. Israël zal ook volgend jaar de grootste ontvanger zijn van Amerikaanse steun; het krijgt 2 miljard dollar aan militaire steun en 760 miljoen dollar aan economische steun (ter vergelijking: Amerika besteedt 300 miljoen dollar aan het bestrijden van AIDS in Afrika). De totale Amerikaanse steun aan Israël bedraagt zo'n eenderde van het Amerikaanse budget voor buitenlandse hulp. Dit terwijl er in Israël slechts 6 miljoen mensen wonen en met een inkomen per hoofd van de bevolking van 14.000 dollar staat Israël 16e op de lijst van rijkste landen in de wereld. Al vanaf de jaren vijftig verleent Amerika steun aan Israël. Deze bestond toen uit kleine schenkingen. Pas na de oorlog van 1967 begon Amerika met het geven van militaire leningen. De leningen werden in 1985 totaal vervangen door schenkingen. Sinds 1981 bestaat Amerikaanse economische hulp ook alleen uit schenkingen. Geschat wordt dat van 1949 tot 2000 het totaal aan Amerikaanse steun aan Israël 91,82 miljard dollar bedraagt.

Israël schendt op grote schaal mensenrechten, internationale verdragen, VN-resoluties, en ook Amerikaanse wetten (de Amerikaanse wet verbiedt het geven van militaire steun aan elk land dat mensenrechten schendt en ook mogen Amerikaanse wapens niet gebruikt worden voor buitengerechtelijke executies). Hoe is het dan toch mogelijk dat Amerika zijn steun aan Israël niet stop zet?
Wat Amerika in het Midden-Oosten nastreeft is stabiliteit, niet echte vrede. Daarbij is Israël (naast Saoedi Arabië) Amerika's grootste bondgenoot. Het is niet bezorgdheid om het voortbestaan van de staat Israël die de voortdurende Amerikaanse steun verklaart. Israël heeft een grote eigen wapenindustrie en een bestaande militaire macht die veel groter is dan elke denkbare tegenstander. De primaire reden van de Amerikaanse steun aan Israël, is de rol die Israël speelt voor Amerika. Zo heeft het overwinningen van nationalistische bewegingen in Libanon, Jordanië en Palestina voorkomen. Amerikaanse wapens zijn op het slagveld getest. Via Israël kon Amerika wapens leveren aan regimes en bewegingen - Zuid-Afrika, Iran, de contra's in Nicaragua - waarmee Amerika niet direct kon handelen. Israël werkt samen met het Amerikaanse militair-industrieel complex aan onderzoek naar en ontwikkeling van nieuwe wapensystemen.

De onvoorwaardelijk Amerikaanse steun aan Israël is het resultaat van een zelfde soort zienswijze die het Amerikaans beleid elders bepaalt: een nadruk op militaire oplossingen voor politieke problemen en het nemen van unilaterale initiatieven.

(Voor meer informatie zie bijv. www.sustain-campaign.org)



Terug