Brent Spar: tussen de grote vervuiler en de diepe blauwe zee

Door Martin Hulsing

EXTRA! 2 november 2001. In 1995 was er veel ophef over het afzinken van de Brent Spar door Shell. Toen heette het dat Shell de slag om de publieke opinie zou hebben verloren. Volgens Shell was het beter om het olieplatform in zee te laten zinken, volgens Greenpeace was het kreng vervuild en moest het op land worden afgetakeld. Onder druk van de discussie besloot Shell eieren voor geld te kiezen en liet het platform naar een haven slepen om het geval te onttakelen. Achteraf was het oordeel dat de Brent Spar nauwelijks was vervuild en dat het beter ware geweest om op volle zee de plug eruit te trekken en het gehele apparaat op de zeebodem te laten rusten. Greenpeace had gewonnen, maar kreeg achteraf de media over zich heen en werd van alles beticht. Shell moest enkele miljoenen extra besteden om het image te redden, maar werd door de media achteraf naar voren geschoven als de morele overwinnaar.

Asociaal

Dat Shell er zo goed uitsprong, lag aan de scherp vertekende argumentatie in de discussie. Stel dat de eigenaar van een afgeragde auto zijn vehikel de plomp in zou rijden. De kans zou minimaal zijn dat er zich een discussie zou gaan afspelen of er misschien nog wat olie in de carburateur zou zitten. Of de auto nu schoon is of niet, de man wordt beschouwd als een volslagen asociaal. Hij zou zonder pardon op de bon geslingerd worden, moeten betalen voor het uit de sloot halen van de auto en daarbovenop voor het normale aftakelingsproces bij de plaatselijke sloper. Zoals ook andere mensen dat moeten doen. Dat is namelijk normaal. Niemand in Nederland zou de moeite nemen om daar over in discussie te gaan.

Grootvervuiler

Voor hen die in het groot vervuilen gelden er hele andere regels. Die hebben in principe het recht alles in het water te dumpen. Als Greenpeace het lef heeft daar twijfels over te uiten, dan zullen ze met bewijzen moeten komen dat er vervuiling in het spel is. Het recht om afdankertjes in zee te dumpen staat niet ter discussie, dat recht heeft Shell. Zoals het heel natuurlijk is dat gewone mensen dat recht niet hebben, ook daar is geen discussie over.

Er zit nog meer aan vast. Shell kan er op rekenen dat van de gerespecteerde intellectuelen in Nederland, er niet één zal zijn die het doen en laten van Shell asociaal zal noemen. Sterker nog. Het was Greenpeace die op het morele matje werd geroepen en zich achteraf moest verantwoorden. Shell werd door de publieke opinie gedwongen om zijn rommel op te ruimen, maar werd door de verenigde journalisten achteraf uitgeroepen tot morele winnaar. Dat is één van de voorrechten van de machtigen op deze aarde.

 



Terug